Sepsa (łac. sepsis), dawniej nazywana posocznicą, jest gwałtowną uogólnioną reakcją zapalną organizmu na zakażenie. Reakcję tę wywołują krążące w krwi drobnoustroje, najczęściej bakterie oraz ich toksyny, ale też grzyby, rzadziej wirusy.

Substancje wydzielane przez układ odpornościowy powodują uogólniony odczyn zapalny, zwiększenie przepuszczalności naczyń oraz skłonność do zakrzepów. Sepsa jest synonimem zakażenia uogólnionego (dawniej: zakażenie krwi).

Stan ten bezpośrednio zagraża życiu chorego, ponieważ w przebiegu sepsy dochodzi do niewydolności wielu ważnych dla życia narządów, takich jak nerki, wątroba, serce i płuca.

Co ważne: Sepsa nie jest chorobą. To zespół objawów towarzyszących silnemu zakażeniu organizmu drobnoustrojami. Rzadziej są to grzyby lub wirusy; z reguły sepsę wywołują zakażenia bakteryjne. W warunkach pozaszpitalnych najczęściej są to zakażenia pneumokokami (Streptococcus pneumoniae), pałeczką hemofilną typu B (Haemophilus influenzae typu B) oraz meningokokami (Neisseria meningitidis).

Pamiętaj że sepsa rozwija się błyskawicznie, a pomoc choremu powinna być udzielona jak najszybciej (znacznie zwiększa to szansę na wyleczenie).

Objawy sepsy na początku mogą być podobne do symptomów przeziębienia. Jeśli jednak stan dziecka nieustannie się pogarsza, nie należy zwlekać z wyjazdem do szpitala. Symptomy, które powinny wzbudzić niepokój, to:

  • wysoka gorączka (nie można jej zbić lekami przeciwgorączkowymi) lub przeciwnie – zbyt niska temperatura ciała,
  • biegunka, wymioty,
  • znacznie przyspieszone tętno (powyżej 90/minutę) – tachykardia,
  • ból kończyn,
  • ciemnoczerwone wybroczyny (nie bledną pod naciskiem)
  • częstotliwość oddechu powyżej 20/minutę.

Objawy u starszych dzieci i dorosłych:

  • gorączka
  • wymioty
  • ból głowy
  • sztywność karku
  • światłowstręt
  • senność
  • bóle stawów
  • drgawki.
Close
Social profiles
Close